Rewolucja seksualna na przestrzeni wieków

wpis w: Moje przemyślenia | 0

Wydaje się że hasło rewolucja seksualna to ostatnie lata – no maksymalnie czas pojawienia się pierwszego bikini w latach 50. Jednak Historia jest dużo dłuższa niż mogłoby się nam to wydawać. Powiedzenie: “Historia kołem się toczy” ma bardzo uzasadnione znaczenie.

Podręczniki szkolne skupiają się na ważniejszych – zdaniem autorów – aspektów życia ludzi od zarania dziejów. Ktoś może powiedzie: Ok ale przecież dzieci tego nie będziemy uczyć… A dlaczego by nie. Jeżeli uczymy ich przygotowania do życia w rodzinie, nie powinno się pomijać i takich tematów.

Może nie zacznę tutaj od czasów mało udokumentowanego czasu kamienia łupanego, czy też początków opisanych w biblii. Przecież Bóg nie miał nic przeciw temu by Adam i Ewa biegali nago po raju. Dopiero owoc z drzewa poznania spowodował, że nagość zaczęła im przeszkadzać. Wspomnijmy też o tym, że cieplejsze kraje były tymi gdzie oględnie mówiąc nie zakładano zbyć ciepłych ubrań. Przykładem do tego stwierdzenia niech będą chociażby fragmenty filmu gdzie Kleopatra grana przez niezrównaną Monica Bellucci’s:

Rewolucja seksualna – czy na pewno?

Takich przykładów jest stanowczo więcej.

To mroczne średniowiecze

Sławomir Żywczak w swoim artykule: https://ciekawostkihistoryczne.pl/2020/04/26/o-czym-fantazjowaly-nasze-prababki-czyli-rewolucja-seksualna-na-przestrzeni-wiekow/ opisuje wiele ciekawych faktów:

Wspólne spanie nago z nieznajomym w jednym łóżku w pokoju hotelowym, jawi się nam obecnie jako kadr z filmu erotycznego. Jednakże w średniowieczu była to codzienna sytuacja. W ówczesnych poradnikach savoir-vivre uczono, jak należy postępować właściwie.

A jeśli tak wypadnie w nocy albo innej pory,
Że ci się przyjdzie kłaść z kimś lepszym od ciebie,
Zostaw mu stronę łoża, którą sam wybierze,
[…] A kiedy jużeś w łożu, grzecznie jest
Leżeć prosto, trzymać przy sobie ręce i nogi.
Kiedyś pogadał do woli, życz mu dobrej nocy co żywo,
Bo wielka to grzeczność, co powinieneś wiedzieć.

Wraz ze schyłkiem średniowiecza i nastaniem czasów nowożytnych zmieniło się podejście do niezakrywania ciała podczas wspólnego noclegu z nieznajomą osobą. Znany niderlandzki filozof, Erazm z Rotterdamu pouczał w 1530 roku:

Gdy się rozbierasz lub gdy wstajesz, pamiętaj o wstydzie, bacz, by nie ukazać oczom innych tego, co obyczaj i natura chciały ukryć.

Jeżeli dzielisz łoże z towarzyszem, leż spokojnie, nie wierć się z boku na bok, żeby się samemu nie obnażyć i nie nękać towarzysza przez ściąganie zeń kołdry.

W XVII i XVIII wieku normy społeczne nakładają kolejne obostrzenia w obszarze stosownego zachowania:

Wielce to niewłaściwe kazać osobom płci odmiennej spać w jednym pokoju; a jeśli okoliczności do tego zmuszają, należy urządzić się tak, by łóżka były odseparowane i by wstydliwość nie ucierpiała na tym pomieszaniu. Tylko wielka bieda może usprawiedliwiać takie praktyki…

Jeśli się jest zmuszonym dzielić łóżko z osobą tej samej płci, co rzadko się zdarza, należy się zachowywać z surową a czujną skromnością…

Ta zmiana w oczekiwaniu zachowania względem średniowiecza i epok wcześniejszych, wiązała się z tym, że wraz z rozwojem cywilizacji i postępem społecznym, groźbę agresji fizycznej zastąpiono presją społeczną, której efektem jest poczucie wstydu u osoby, której postępowanie wykracza poza określone normy społeczne.

Dla chcących zgłębić temat bardziej polecam ten filmik:

Francuska rewolucja seksualna

Pod koniec XVIII wieku we Francji dokonała się, przez wielu zapomniana, istotna rewolucja seksualna. Zgromadzenie Narodowe uchwaliło zapis do konstytucji pochodzącej z 1791 roku, dzięki któremu małżeństwo przestaje wyłącznie funkcjonować w obszarze regulacji religijnych i przyjmuje kształt umowy cywilnoprawnej. Ustawa z 1792 roku zagwarantowała Francuzom prawo do rozwodu, jak również usystematyzowała kwestię konkubinatów i dziedziczenia majątku przez nieślubne dzieci. Od tego momentu został wprowadzony zakaz wymierzania przez mężów kar cielesnych swoim żonom, a młodzi, którzy ukończyli 21. rok życia mogli samodzielnie wchodzić w związek małżeński.

Francuska rewolucja seksualna doprowadziła do tego, że zawarte małżeństwo przestało być formą instytucji patriarchalnej, lecz zaczątkiem partnerskiej relacji związanych ze sobą dwojga ludzi. Tak ważna zmiana dla kobiet dokonała się w obszarze miru domowego. Na rewolucję dotyczącą praw obywatelskich musiały jeszcze zaczekać. W międzyczasie prawo do rozwodu zostało przez Napoleona Bonapartego istotnie ograniczone, a gdy Burbonowie odzyskali tron, całkowicie odwołane.

Epoka Wiktoriańska

Epoka wiktoriańska przyniosła kobietom pewnego rodzaju zniewolenie. Przedstawicielki „płci pięknej” były uważane za zbyt uczuciowe i irracjonalne, aby uczestniczyć w życiu publicznym czy nawet podejmować ważne decyzje rodzinne. Wynikiem tego była możliwość przejęcia przez męża opieki na dziećmi czy rozporządzania dobytkiem żony, a nawet bezproblemowe umieszczenie kobiety w zakładzie psychiatrycznym.

Jak zauważył Jules Michalet przed kobietą wówczas stało zgoła inne zadanie:

Wieczorem [mężczyzna] wraca strudzony. Jest udręczony, przybity, mniej ludzki. W domu zastaje nieskończoność dobroci, pogodę tak wielką, że niemal wątpi w okrutne realia, na które był wystawiony przez cały dzień… Oto misja kobiety (bardziej niż rodzenie): krzepić serce mężczyzny.

Mąż chronił swoją wrażliwą i empatyczną żonę przed bezwzględnym rynkiem pracy i brutalnym światem zewnętrznym, a w zamian niewiasta miała stworzyć swojemu ukochanemu spokojny i ciepły dom.

Wskutek nieuczestniczenia w życiu zawodowym i publicznym, kobiety posiadały znaczną ilość czasu wolnego i z wielką przyjemnością dawały ponieść się marzeniom. Panie domu czytały wzruszające powieści, zabierające je do świata pełnego zdarzeń i emocji, jakich osobiście nie mogły doznać. Kobiety fantazjowały o wyzwoleniu i przygodach seksualnych, ale pozostawało to jedynie w sferze ich imaginacji, gdyż to przecież tylko mężczyzna mógł mieć potrzeby seksualne.

Żony nie mogły odczuwać pociągu seksualnego i ich obowiązkiem było zaspokajanie potrzeb swoich mężów, kiedy tylko sobie tego zażyczyli. Mężom nie wypadało urealniać z matkami swoich dzieci wymyślnych żądz erotycznych, więc realizowali je z prostytutkami czy służącymi.

Tym bardziej był uzasadniony społecznie seks z „kobietą użytkową”, gdyż ówcześnie sądzono, że masturbacja powoduje wiele komplikacji zdrowotnych u mężczyzn: debilizm, kłopoty z trawieniem, ślepotę czy gruźlicę.

Racjonalizacja seksualności

XIX wiek stał się początkiem dla współczesnej psychologii. Dzięki psychologom i psychiatrom można było dokonać naukowej kategoryzacji ludzkich emocji i popędów – na te zgodne z ówczesnymi normami i te wykraczające poza nie, zwane dewiacjami. Jednakże poziom wiedzy na temat zachowań o podłożu seksualnym był bardzo niski. Wciąż traktowano kobiety jako istoty pozbawione popędu seksualnego, a masturbację u młodych mężczyzn jako zaczątek debilizmu.

Przełom XIX i XX wieku to czas narodzin psychoanalizy Zygmunta Freuda. Dzięki pracy wybitnego austriackiego lekarza dotychczasowe wiktoriańskie poglądy odeszły do lamusa, a człowiek bez względu na swój wiek i płeć uznany został, przez naukę, za istotę seksualną posiadającą określone popędy i pragnienia.

Dziś historia zatacza koło

Znowu powracamy do pokazywania coraz więcej. Czasami stroje które widzimy na plaży niewiele się różnią od stroju biblijnej Ewy. Czyż nie wracamy do punktu wyjścia.

Odważne zdjęcia czasem są po prostu takie
Odważne zdjęcia czasem są po prostu takie

Ponieważ znajomi wracając z pracy w krajach Beneluxu czy tez Szwecji, Norwegi opisują straszne rzeczy zastanawia mnie to. Straszne bo opisują jak ludzie tracą rozum. Jak zachowują się po pracy, podczas imprez firmowych – poniżej człowieczeństwa, jakichkolwiek norm moralnych. Opisywana w biblii Sodoma i Gomora powróciła do nas w “nowoczesnych społeczeństwach”. Zresztą u nas tez próbuje robić się tego typu rewolucje.

Podsumowując – jak to się skończyło – doskonale wiemy. To nie tylko jakieś opowieści – są dowody na to, że te miejsca istniały i zostały zniszczone. Zostały po tym ślady.

Jeżeli historia zatacza koło czy nie czeka nas powtórka z historii? Zobacz: https://youtu.be/2a-p74Yz0To

Maskarada – festiwal masek na ulicach

wpis w: Moje przemyślenia | 0

Na ulicach od dziś wyjątkowa maskarada związana z Chińskim wirusem COVID-19. Wiem – ja też mam już powyżej uszu kolejnych wiadomości na ten temat. Zajmę się jednak aspektami życia codziennego i moimi przemyśleniami. Jak zwykle postanowiłem na łamach tej strony podejść do tego w żartobliwy sposób.

Pierwsze koty za płoty

Pierwsze objawy duszności – ze śmiechu napadły mnie w okolicach 11 marca po tym jak znajomy podesłał mi link do artykułu:

https://www.dziennikwschodni.pl/zdrowie/w-sadzie-w-janowie-lubelskim-miala-kontakt-z-kobieta-zakazona-koronawirusem-jak-wyglada-kwarantanna,n,1000262291.html

Artykuł, jak artykuł niewiele ciekawego wnosił, ale zdjęcie pani mecenas robiło wrażenie:

Ewa Stępniak (fot. Ewa Stępniak)
Ewa Stępniak (fot. Ewa Stępniak)

Trudno cokolwiek sugerować, ale jestem ciekawy w którym seks shopie można taka skórzaną maskę do praktyk sado-maso kupić. Swoja drogą gratuluję odwagi Pani mecenas, że nie kryje się ze swoimi preferencjami seksualnymi na co dzień. To że ta maska nie zapewnia żadnej ochrony przed wirusami nie trzeba chyba nikogo przekonywać – teraz wszyscy są ekspertami 😉

Od dziś jednak trzeba pamiętać, ze maski są obowiązkowe:

Maskarada to masakra na co dzień.
Maskarada to masakra na co dzień.

Na co dzień OK, ale jak się ubrać na randkę? Na to tez udało się znaleźć sposób:

Jak ubrać sie na randkę
Jak ubrać się na randkę

1,5 metra odstępu – dozwolone pozycje

Po tym jak zapanowała pandemia na całego zwracano uwagę na zachowanie odpowiednich odstępów. Na początku ustalono, że wystarczająca odległością będzie zachowanie 1,5 metra odstępu. Internet zareagował dość szybko. Dlatego pojawił się ten obrazek:

1,5 metra odstępu - dozwolone pozycje
1,5 metra odstępu – dozwolone pozycje

Niestety zmieniono tą odległość do 2 metrów i tu już zaczęły się problemy:

2 metry odstępu - dozwolone pozycje
2 metry odstępu – dozwolone pozycje

Powróciły też dawne kreacje które ułatwiają zachowanie odstępów, a przy okazji wyglądają naprawdę zjawiskowo. Problemem może być trochę przemieszczanie się w inny sposób niż na piechotę, oraz problemem może być sytuacja kiedy trzeba skorzystać z toalety. Ale nie takie trudności nasze Panie są skłonne pokonać by wyglądać dla nas przepięknie:

2 metry odstępu gwarantowane
2 metry odstępu gwarantowane

Jeżeli zostajesz w domu – wykorzystaj ten czas

Sporo ludzi pracuje. Niektórzy robią cuda by pracować, a nie narażać siebie czy klientów na problemy:

Praca w czasie epidemi
Praca w czasie epidemii

Ci co nie pracują, a kręcą się bez celu są wyłapywani. Monitoring sąsiedzki działa. Chociaż nie tego byśmy oczekiwali od naszych sąsiadów:

Praca w domu nie jest dla wszystkich. Wymaga samodyscypliny, a niestety nad tym zwykle nie pracowaliśmy. Człowiek od małego wychowywany tak, że to ktoś mówi co ma teraz robić nie potrafi się łatwo przystosować:

W pracy nazywają mnie 007
W pracy nazywają mnie 007

Jednak trzeba znaleźć w sobie tą moc. Zostań swoim szefem. Wymagaj dużo – od siebie. Jasne założenia, gotowy plan i do wykonania marsz. Bądź takim trenerem:

Dawaj sobie wycisk. Wykorzystaj ten czas. Nie czekaj na koniec świata z założonymi rękami:

Przejrzyj nasze propozycję: https://nocposlubna.pl/tag/inspiracje/ Kiedy skończy się epidemia może spotkamy się na sesji zdjęciowej?

Dzień kobiet – prezent dla kobiety twego życia

wpis w: Inspiracje, Moje przemyślenia | 0

Dzień kobiet uznaje się za komunistyczne święto – trochę jest w tym prawdy. Jednak czy nasze kobiety nie zasługują na swoje święto? Niektórzy twierdzą, że nie. Dlatego że powinniśmy w szczególny sposób (w dobrym tego słowa znaczeniu) traktować kobiety na co dzień.

Kilka dni temu obchodziliśmy Walentynki nazywane przez niektórych Panów drugim dniem kobiet: https://nocposlubna.pl/walentynki-dla-kobiet-to-taki-drugi-8-marca/ Jaka była historia powstania tego święta? Zajrzyjmy do wikipedii – https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzie%C5%84_Kobiet :

Skąd się wzięło to święto

Za pierwowzór Dnia Kobiet przyjąć można obchodzone w starożytnym Rzymie Matronalia. Było to święto przypadające na pierwszy tydzień marca, związane z początkiem nowego roku, macierzyństwem i płodnością. Z okazji tego święta mężowie obdarowywali swoje żony prezentami i spełniali ich życzenia.
Demonstracja sufrażystek w Nowym Jorku, 6 maja 1912 r.

Początki Międzynarodowego Dnia Kobiet wywodzą się z ruchów robotniczych w Ameryce Północnej i Europie. Pierwsze obchody Narodowego Dnia Kobiet odbyły się 28 lutego 1909 r. w Stanach Zjednoczonych. Zapoczątkowane zostały one przez Socjalistyczną Partię Ameryki.

Wersja, jakoby miało ono upamiętniać odbywający się rok wcześniej nowojorski strajk pracownic przemysłu odzieżowego przeciwko złym warunkom pracy i śmierć 126 z nich zamkniętych tam przez właściciela nie znajduje potwierdzenia w źródłach. Prawdopodobnie doszło do pomieszania faktów, gdyż 8 marca 1908 roku na ulicach Nowego Jorku odbył się marsz 15 tys. pracownic zakładów odzieżowych (upamiętniających z kolei podobny marsz z 1857 roku), domagających się praw politycznych i ekonomicznych dla kobiet.

Zainspirowane tym marszem pracownice zakładów odzieżowych (głównie imigrantki) podjęły trzymiesięczny strajk zimą na przełomie 1909 i 1910 roku przeciwko wyzyskującym je właścicielom fabryk, tzw. “Powstanie dwudziestu tysięcy”. Do pożaru natomiast doszło w nowojorskiej fabryce tekstyliów Triangle Shirtwaist 25 marca 1911 roku. Zginęło wtedy 146 osób (129 kobiet i 17 mężczyzn), z czego w większości ofiarami były żydowskie i włoskie imigrantki, w wieku od czternastu do czterdziestu ośmiu lat. Jedną z przyczyn tak dużej liczby ofiar było zamknięcie przez właścicieli większości wyjść z budynku, w tym na zewnętrzne klatki schodowe – powszechnie stosowana praktyka w tamtym czasie, mająca na celu uniemożliwienie dostania się na teren zakładu osób niepowołanych oraz kradzieży. W konsekwencji dwaj właściciele stanęli przed sądem oskarżeni o zabójstwo pierwszego i drugiego stopnia. Wydarzenie to przyczyniło się do powstania kilku komitetów i stowarzyszeń mających na celu poprawę bezpieczeństwa w publicznych zakładach pracy.

Dzień kobiet
Dzień kobiet

Proletariusze wszystkich krajów

W 1910 roku Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet, który służyć miał krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet. W konferencji udział wzięło ponad 100 uczestniczek z 17 krajów, w tym trzy kobiety po raz pierwszy wybrane do Parlamentu Fińskiego. Ustanowienie Dnia Kobiet zostało przyjęte w drodze anonimowego głosowania, bez ustalania dokładnej daty jego obchodów.

19 marca 1911 roku po raz pierwszy Międzynarodowy Dzień Kobiet obchodzono w Austrii, Danii, Niemczech i Szwajcarii. Domagano się prawa kobiet do głosowania i obejmowania stanowisk publicznych, praw kobiet do pracy i szkoleń zawodowych oraz zaprzestania dyskryminacji w miejscu pracy. 25 marca tego roku wiele robotnic zginęło w pożarze fabryki Triangle Shirtwaist.

W latach 1913 i 1914 podczas Międzynarodowego Dnia Kobiet odbyły się demonstracje antywojenne. Tego dnia święto było obchodzone po raz pierwszy w Rosji. Wiece odbywały się tam w ostatnią niedzielę lutego wg kalendarza juliańskiego. Dzień Kobiet obchodzony był również w innych krajach.

W czwartek 8 marca 1917 (23 lutego 1917 roku wg kalendarza juliańskiego) kobiety w Rosji zorganizowały strajki i protesty pod hasłem “chleb i pokój” rozpoczynając rewolucję lutową. Cztery dni później abdykował car, a rząd tymczasowy przyznał kobietom prawa wyborcze. Po rewolucji październikowej, feministka bolszewicka Aleksandra Kołłontaj przekonała Lenina do ustanowienia 8 marca oficjalnym świętem w Rosji. Stało się tak, ale do 1965 roku był to normalny dzień pracy. 8 maja 1965 roku dekretem Prezydium ZSRR Międzynarodowy Dzień Kobiet ustanowiono dniem wolnym od pracy “w celu upamiętnienia zasług kobiet sowieckich w budowie komunizmu, w obronie ojczyzny podczas wielkiej wojny ojczyźnianej, ich heroizm i bezinteresowność na froncie i na tyłach, a także w celu zaznaczenia dużego wkładu kobiet w umacnianie przyjaźni między narodami i walkę o pokój”.

We dwie
We dwie

Dzień Kobiet w Polsce – dawniej i obecnie

W Polsce święto było popularne w okresie PRL. W latach 70. do popularnych podarunków dołączyły kwiaty. Początkowo ofiarowywano goździki, a później tulipany. Z okazji tego dnia publikowano portrety kobiet różnych sektorów życia gospodarczego zgodnie z opinią Władysława Gomułki, że “nie ma dziś w Polsce dziedziny, w której kobiety nie odgrywałyby ważnej roli”. W zakładach pracy czy szkołach był obchodzony obowiązkowo. Była to okazja do uzupełniania braków w zaopatrzeniu, dlatego wręczano paniom takie dobra materialne jak rajstopy, ręcznik, ścierka, mydło, kawa. Dzień ten, podobnie jak inne uroczystości: Dzień Czynu Partyjnego, Dzień Hutnika, Dzień Drukarza, Dzień Pracownika Przemysłu Spożywczego – według niektórych istniał po to, aby obywatele nie zapomnieli o “przywiązaniu do Państwa Ludowego, miłości do wielkich idei pokoju i socjalizmu”. Świadczą o tym chociażby tytuły ówczesnych artykułów: “Kobiety w szeregach ORMO podejmują zobowiązania dla uczczenia swego święta”, “Tysiące kobiet stają w szeregach przodowników pracy”, “Kobiety uczczą swoje święto wzmożonym współzawodnictwem pracy”.

Obecnie corocznie odbywają się organizowane przez feministki manify, czyli demonstracje połączone z happeningiem na rzecz równego traktowania kobiet i mężczyzn. Prezentami są najczęściej kwiaty lub słodycze.

Piękna kobieta?
Piękna kobieta?

Co z tymi prezentami?

Może 8 marca warto go poświętować razem korzystając z naszej propozycji:

Jeżeli szukasz prezentu na ostatnią chwilę zawsze możemy zaproponować Vouchery:

Voucher na sesję zdjęciową Fotografii Intymnej to wyjątkowa oferta i bez wątpienia zostanie ten prezent zapamiętany przez Twoją wybrankę na długo:

Zapraszamy do skorzystania z naszych usług. Razem stworzymy niezapomniane zdjęcia.

Walentynki dla kobiet to taki drugi 8 marca

wpis w: Moje przemyślenia | 0

Walentynki dla kobiet to taki drugi 8 marca dzień kobiet – z takim stwierdzeniem spotkałem się w ostatnich dniach. Czy to prawda? Czyż nie miało to być wspólne święto dwojga w sobie zakochanych ludzi?

Walentynki

Zacznijmy od znanej chyba wszystkim definicji – słownik PWN:

walentynki «święto zakochanych, obchodzone 14 lutego, w dniu św. Walentego»

Źródło: https://sjp.pwn.pl/slowniki/walentynki.html

Oraz definicja z Wikipedii:

Walentynki (ang. Valentine’s Day) – coroczne święto zakochanych przypadające 14 lutego. Nazwa pochodzi od św. Walentego, którego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest również tego dnia.

Zwyczajem w tym dniu jest wysyłanie listów zawierających wyznania miłosne (często pisane wierszem). Na Zachodzie, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, czczono św. Walentego jako patrona zakochanych. Dzień 14 lutego stał się więc okazją do obdarowywania się drobnymi upominkami.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Walentynki

To co najważniejsze w obydwu definicjach wypada teraz podkreślić – walentynki to święto zakochanych. Zakochanych w rozumieniu dwojga ludzi w sobie wzajemnie zakochanych. Nie zakochanych tylko w sobie. A także nie zakochanych tylko w prezentach.

Dlaczego więc faceci nie lubią tego święta?

Zakochani nie tylko w walentynki
Zakochani nie tylko w walentynki

Kupalnocka, czyli walentynki po słowiańsku

Jestem Polakiem i jako taki nie obchodzę zagranicznych świąt. Tak czasami Panowie próbują się wykręcić od święta Walentynek. OK nie ma problemu – w takim razie jako Polak z dziada i pradziada na pewno świętujesz obrzędy związane z naszą kultura i tradycją.

Walentynki dla kobiet to
Walentynki dla kobiet to

Nie zapominasz w takim razie o święcie Kupały – takich właśnie polskich walentynkach. Tylko jako tradycjonalista … chyba nie będziesz kąpać się pierwszy raz od trzech miesięcy … 😉 – chyba nie wszystkie tradycje warto podtrzymywać …

Walentynki po słowiańsku

“Dzień Kupały najdłuższy w roku, noc Kupały najkrótsza, były jednym ciągiem wesela, śpiewu, skoków i obrzędów” – pisał Józef Ignacy Kraszewski w “Starej baśni”. Jednak dla Słowian jedna noc świętowania to zdecydowanie za mało. Uroczystości rozpoczynały się w wigilię przesilenia letniego (20 czerwca) i trwały cztery doby. Było to przede wszystkim święto ognia i wody. Na wzgórzach wzniecano ognie krzesane dwoma kawałkami drewna, co miało wzmocnić uczestników obrzędów, a polom i zwierzętom zapewnić płodność. Wokół ognisk tańczono i śpiewano, skoki przez ogień oczyszczały i chroniły przed złą energią.

Wierzono, że również drugi z żywiołów ma w tym czasie uzdrawiające właściwości. Oficjalnie kończyła się trzymiesięczna wstrzemięźliwość od kąpieli (zakaz dotyczył zanurzenia ciała w rzekach, jeziorach i strumykach za dnia), a rytualne obmycie wodą w Noc Kupały przeganiało choroby i uroki. Dziewczęta plotły wianki z kwiatów i ziół, następnie puszczały je z nurtem rzeki. Jeśli wyłowione przez chłopców trafiły do swojej właścicielki, młodzież kojarzyła się w pary. W tę noc pozwalano sobie na więcej niż to zwykle wypadało, co często prowadziło do inicjacji seksualnej – dlatego mówi się o słowiańskich walentynkach.

Wedle legendy tylko w kupałową noc zakwitał kwiat paproci. Szczęśliwy znalazca był odtąd bogaty, a w razie niebezpieczeństwa mógł stać się niewidzialny. Wróżono także z kwiatów rumianku czy dzikiego bzu, a nawet szczypiorku (panny oznaczały łodygi kolorową nitką i nadawały im imiona swoich ukochanych – szczypiorek, który najbardziej urósł do rana dowodził najgorętszego uczucia).

Święto to było tak mocno zakorzenione w tradycji Słowian, że władze kościelne włączyły pogański zwyczaj do kalendarza chrześcijańskiego – Noc Kupały jest dzisiaj znana jako noc świętojańska (uroczystości odbywają się w dniu św. Jana 24 czerwca).

Źródło: https://culture.pl/pl/artykul/niezapomniane-obrzedy-i-zwyczaje-slowianskie

Walentynki dla kobiet to  - obrączki
Walentynki dla kobiet to – obrączki

Walentynki dla kobiet to …

Mężczyźni ostatnio skarżą się, że walentynki dla kobiet to taki drugi dzień kobiet. Dlaczego tak jest? Czy tylko dlatego że to facet ma kupić kwiaty, bilety do kina, zarezerwować miejsce w drogiej restauracji. Czy nagrodą jest dla niego tylko towarzystwo kobiety?

Ja wiem, że w tym wypadku to tylko można różnie traktować. Chyba najlepiej jednak jak Wam panowie wyjaśni to pisarz Piotr C. na przykładzie wyjścia do klubu kobiety i faceta:

Podryw z perspektywy faceta

Z Twojej perspektywy [Faceta] wygląda to tak: ty pełen dobrej woli idziesz do klubu, bierzesz piwo, pilnujesz ściany, żeby nie uciekła i czekasz, aż zbierzesz w sobie dostatecznie dużo odwagi, aby podejść do jakiejś kobiety. No i w końcu po trzecim, albo czwartym, no ewentualnie piątym piwie (ach, te kocie ruchy), widzisz małolatę, o dużych ustach, w okularach i w mini, ale ładną – a że jest ciemno, to nawet bardzo ładną – i mówisz coś tam, coś tam, coś tam:

“Jeśli Twoja lewa noga to Boże Narodzenie, a prawa to Wielkanoc, wpadnę pomiędzy świętami.”

“Gdybyś była ziemniakiem. Byłabyś dobrym ziemniakiem”.

“Twój stary musi być marynarzem. Świetnie stawiasz maszty”.
[..] A później się dziwisz, że znowu nie wyszło.

Wstawaj szkoda dnia
Wstawaj szkoda dnia

Podryw z perspektywy kobiety

Kiedy kobieta idzie do klubu, musi się więc przygotować. Musi się wykąpać. I to nie jest taka kąpiel jak u mężczyzny, że niby namydlisz, spłuczesz i spierdalasz. Są świeczki. Jest wino. Jest telefon do przyjaciółki. Maseczka na twarz. Jak pali, to zapali. Jak czyta, to poczyta. Jak musi ogolić nogi, to ogoli. Suszenie włosów Jak ma proste to skręci. Jak kręcone to rozprostuje. Podkład, eyeliner, mascara. Podkreślenie brwi. Bronzer na policzki. Bielizna. Inna bielizna. Sukienka. Inna sukienka. Inna bielizna, bo bielizna nie pasuje do sukienki.

Taksówka. Błyszczyk.

No i te dwie godziny później, ona stoi w tym klubie, krąży między parkietem, barem i toaletą, udając, że na nikogo nie czeka, a w rzeczywistości czeka na kogoś, kto zbilansuje jej te wszystkie starania, da odrobinę nadziei, albo emocji, a jeśli nie nadziei i emocji, to chociaż zabawy. A tu podchodzisz ty i, kurwa, masz niewiele do powiedzenia. Ona spogląda wtedy na takiego gościa i się zastanawia, czy to jest to, na co szykowała się cały wieczór.

Źródło: https://pokolenieikea.com/2017/02/09/dlaczego-nie-radzisz-sobie-z-randkami-tylko-dla-mezczyzn-kobiety-sie-wynudza/
Kup wódkę. Pogadamy o uczuciach
Kup wódkę. Pogadamy o uczuciach

Podsumowując – drogie Panie nie dajcie swojemu facetowi odczuć, że walentynki to taki kolejny dzień kobiet. Postarajcie się by miłość była wzajemna. A zatem świętujcie razem. To przecież Wasze WSPÓLNE święto. Święto Waszego związku.

W Indiach Dzień Dziecka obchodzi się 14 listopada, dokładnie 9 miesięcy od walentynek 14 lutego. Ciekawe dlaczego? 😉

Zakochani nie tylko w walentynki
Zakochani nie tylko w walentynki

Po co nam walentynki?

Wiem, że jest sporo przeciwników tego święta i to zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn. Myślę, że jest to dlatego że święto to w ostatnich latach zostało mocno skomercjalizowane. Te tony serduszek, miśków i różnych innych rzeczy w czerwonym kolorze także nie wpływają na mnie zachęcająco. Jednak pośród tego wszystkiego jest coś co uważam za bardzo istotne.

To miłość.

Każde święto które jest świętowaniem miłości uważam, że jest dobre.

W komercjalizowanym świecie często o niej zapominamy. Jednak to ona jest najważniejsza. Zakochanie jest chyba jednym z najwspanialszym uczuć jakich doznaje człowiek.

Z jakimi chorobami możesz pomylić miłość
Z jakimi chorobami możesz pomylić miłość

Co roku mamy przygotowana ofertę na walentynki. W tym roku nie wymyślaliśmy niczego nowego. Na ostatnią chwilę zawsze mamy w pogotowiu Vouchery. Jeżeli chcesz świętować święto zakochanych w inny dzień nie ma problemu zawsze możemy zorganizować takie walentynki chociażby w Hotelu Królewskim:

Oferta na Walentynki

Odkryj we mnie kobietę – czy jesteś kobieca?

wpis w: Moje przemyślenia | 0

Odkryj we mnie kobietę – takie słowa do mnie skierowała swojego czasu piękna dziewczyna która przyszyła do mnie, aby wziąć udział w sesji aktu artystycznego. Zastanowiło mnie to wtedy. Czy nikt przede mną nie odważy się jej powiedzieć że jest piękna? Nikt tego nie zauważył? Czyżby ta śliczna dziewczyna była do tej pory niewidzialna?

Czym właściwie jest kobiecość. Co sprawia, że dziewczyna staj się kobietą? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w poniższym artykule.

Czym jest kobiecość?

Szukając definicji na początek zajrzałem do Wikipedii:

Kobiecość – pojęcie abstrakcyjne; pojmowane tradycyjnie oznacza względnie stałą charakterystykę obejmującą cechy, wygląd, zainteresowania i zachowania, które stereotypowo były uważane za stosunkowo bardziej typowe dla kobiet niż mężczyzn. Współcześnie postrzeganie kobiecości uległo przeobrażeniu i bardziej adekwatne jest mówienie o różnych typach kobiecości, zamiast o kobiecości jako pojedynczym i jednorodnym koncepcie. Kobiece zachowanie kształtuje się w wyniku oddziaływania czynników biologicznych (chromosomy, hormony) wespół z licznymi czynnikami psychologicznymi, socjalnymi, kulturowymi i środowiskowymi w procesie socjalizacji.

Na przestrzeni wieków pojęcie kobiecości ewoluowało, szczególnie uległo przeobrażeniu w ostatnich dwóch stuleciach, i w dalszym ciągu podlega zmianom. Dawniej kobiecość kojarzono z pięknem, delikatnością i emocjonalnością, z byciem dobrą matką i opiekunką domowego ogniska. Współcześnie kobiecość może łączyć się także z niezależnością, asertywnością i ambicją. W kreowaniu kobiecego wizerunku rolę odgrywa m.in. moda, reklamy, media społecznościowe, nakazy i zakazy religijne, tradycje i stereotypy. Media z jednej strony wytwarzają presję, aby dążyć do osiągnięcia stereotypowego ideału kobiecej atrakcyjności fizycznej i kobiecości w ogóle, z drugiej bywa w nich promowana akceptacja własnego ciała i odrzucenie dążenia do niedoścignionego ideału, zwłaszcza przez środowiska feministyczne.

Odkryj we mnie kobietę - czy jesteś kobieca?
Odkryj we mnie kobietę – czy jesteś kobieca?

Czy na pewno jest to dobra definicja? Może należy poszukać innej? Dokładniejszej. Bardziej opisującej to czego szukamy?

Kobieta kobieca?

Pojęcie rozbija się prawie o masło maślane. Czy jednak na pewno? Ponieważ nie poddałem się w poszukiwaniach znalazłem też coś takiego:

Kobieca kobieta jest stylowa i wyrafinowana. Jest uosobieniem kobiecości, dlatego ma moc wpływania na zmysły mężczyzny. Może on przy niej poczuć się silnym, ale również ma okazję ujrzeć w lustrze jej kobiecości własną wrażliwość i otwartość.

Dlaczego mężczyźni są zainteresowani kobiecymi kobietami?

Bo cenią w nich styl i piękno. Kobieta, która czuje w sobie kobiecy pierwiastek, ma naturalny dar podkreślania swego fizycznego piękna. Robi to naturalnie, mimochodem. Przede wszystkim dba o siebie dla siebie, dlatego jest tak magnetyczna.

Jak być bardziej kobiecą?

Podkreślaj swoją kobiecość własnym unikalnym stylem, nie bój się być kobietą. Rozgość się w swoim ciele, poczuj, że masz biust, biodra. Że wystarczy być, żeby wzbudzić zainteresowanie. Przede wszystkim jednak bądź kobietą dla własnej przyjemności.

Lady in Red - Czy jest kobieca?
Lady in Red – Czy jest kobieca?

Odkryj we mnie kobietę

Przypomina mi się tutaj film Sara – film opowiadający o tym jak nastolatka zakochuje się w wzorcu faceta jakim jest dla niej jej ochroniarz. Cóż szuka w nim to czego zapewne szuka większość kobiet. Podziwu, oparcia, siły. Daje w zamian świeżość, młodość, ale też otwartość, czystość uczucia, brak wyrafinowania. To też zaskakuje w niej głównego bohatera. Który doskonale wie, ze romans z podopieczną, córką szefa, jest ostatnią rzeczą na którą obie powinien pozwolić.

Odkryj we mnie kobietę
Odkryj we mnie kobietę

Takich związków opartych na schemacie uczeń – mistrz jest sporo. Czy znajdują kolejnych zwolenników? Oczywiście. Chociażby historyjka o bogatym milionerze który poznaje studentkę której udziela wywiadu dla koleżanki z dziennikarstwa. Brzmi znajomo? Cóż relacje pomiędzy Christianem Greyem, a młodziutką Anastazją powoli rozbudzaną seksualnie to też jedna z wielu historyjek odkrywania w sobie kobiety. https://nocposlubna.pl/50-twarzy-greya/

Kiedy następuje ten moment że dziewczyna staje się kobietą? Pamiętam w czasach młodości film/serial o nastolatkach na wakacjach w którym była taka scena gdzie dwóch kilkuletnich rówieśników zastanawiało się nad tym w jaki sposób starsza siostra (niewiele od nich starsza) jednego z nich stała się nagle kobietą. Tak przynajmniej twierdzili jej rodzice. OK z punktu wiedzenia biologii (jak ja tego nie lubię) można tak przyjąć. Ale w dzisiejszych czasach to, że dziewczynka dostaje sygnał od organizmu że może już mieć dzieci to wcale nie oznacza, że jest na to gotowa. Nie wspomnę już o tym, że dopiero po uzyskaniu 18 roku życia jest uznawana za osobę dorosłą. Jako taka sama decyduje o wielu sprawach. Więc będąc pełnoletnia de fakto w/g prawa może rozpocząć współżycie seksualne. Jak jest wiemy chyba wszyscy.

Wiele dojrzałych kobiet wspomina, że połączenie młodego ponętnego ciała i (bez obrazy) …pustki w głowie to wybuchowa mieszanka. Głupi facet to wykorzysta, mądry i odpowiedzialny wie, że w tym wypadku dziewczyna jest praktycznie bezbronna i nie wykorzysta tego.

Szariat czy Patriarchalizm?

Na początek wyjaśnię pojęcia:

Szariat, szari’at (arab. ‏شريعة‎, šarīʿa „droga prowadząca do wodopoju”) – prawo normujące życie wyznawców islamu, zarówno w jego odmianie sunnickiej, jak i szyickiej. Islam nie uznaje rozdziału życia świeckiego od religijnego i dlatego reguluje zarówno zwyczaje religijne, organizację władzy religijnej oraz codzienne życie wszystkich obywateli państwa, który wprowadził prawo szariatu.

Szariat opiera się na założeniu, że prawo musi dostarczać wszystkiego, co potrzebne dla duchowego i fizycznego rozwoju jednostki. Wszystkie czyny muzułmanina są podzielone na pięć kategorii – konieczne, chwalebne, dozwolone, naganne oraz zakazane.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Szariat

Patriarchalizm – pojęcie socjologiczne oznaczające dominację w stosunkach rodzinnych i społecznych mężczyzny, będącego głową rodziny. Najważniejszymi założeniami patriarchalizmu społecznego są:

  • rozróżnienie pozycji kobiet, dzieci i nieżonatych mężczyzn, od pozycji ojca rodziny, pod którego są oni opieką,
  • uprzywilejowanie społeczne dorosłego mężczyzny, który jest głową rodziny (nie musi to oznaczać niższego statusu kobiety, oznacza jednak, że to mężczyzna reprezentuje dom oraz może reprezentować lokalną społeczność),
  • obowiązek zapewnienia środków materialnych i bezpieczeństwa najbliższym krewnym, spoczywający na głowie rodziny.

Co ciekawe zarówno Szariat – nie wiem dlaczego tak bardzo chcą go feministki – jak i Patriarchalizm – ten co ciekawe jest znienawidzony przez feministki – mają wiele części wspólnych.

W jednym i drugim mężczyzna stoi na czele rodziny. W obydwu przypadkach kobiety są posłuszne jego woli. Jak nie ma ojca rodziny inny męski przedstawiciel rodziny sprawuję opiekę nad kobietami. Osobiście uważam, że: obowiązek zapewnienia środków materialnych i bezpieczeństwa najbliższym krewnym, spoczywający na głowie rodziny oznacza, że mężczyzna ma nie tylko prawa, ale i przede wszystkim OBOWIĄZKI. Podkreślę to – w moim pojęciu nie jest to tylko zapewnienie bytu ale i bezpieczeństwa. Więc to facet ma zadbać o kobietę.

Zaufanie jest wielkim darem, ale zarazem odpowiedzialnością. Jest bardzo kruche i .. łatwo je zniszczyć. Dotyczy to nie tylko związków, ale także życia, biznesu, relacji międzyludzkich.

Zaufanie
Zaufanie

To zaufanie działa w obie strony. Tak jak wszystko w związku kobiety i mężczyzny. Niestety często kobiety zapominają o tym, że ich mężczyzna dzieli się z nimi sekretami które niekoniecznie chciałby by znalazły się na forum publicznym.

Atrakcyjność fizyczna

Czym jest właściwie atrakcyjność fizyczna. Co składa się na to, że jedna osoba jest postrzegana inaczej niż inne?

Atrakcyjność fizyczna
Atrakcyjność fizyczna

Za Wikipedia można przytoczyć taka definicję:

Atrakcyjność fizyczna – zakres, w jakim cechy fizyczne danej osoby są uważane za estetyczne lub piękne. Termin ten często zakłada atrakcyjność seksualną lub pożądanie, ale może być również odrębny od któregokolwiek z nich. Istnieje wiele czynników, które wpływają na atrakcyjność jednej osoby dla drugiej, a aspekty fizyczne są jednym z nich. Atrakcja fizyczna zawiera w sobie uniwersalne percepcje wspólne dla wszystkich kultur ludzkich, takie jak symetria twarzy, uwarunkowania społeczno-kulturowe oraz osobiste preferencje unikalne dla danej jednostki.

Dziewczyna powinna wyglądać tak, żeby facetom nawet zegarki stawały.

Wygląd jest jednym z ważniejszych czynników, decydujących o zachowaniu wobec drugiej osoby. Wpływa także na przypisywanie ludziom określonych cech osobowości oraz sposób przewidywania ich zachowań w przyszłości.

Wyobrażenie o cechach urodziwej i brzydkiej osoby pojawiające się w umyśle sprawia, że nieświadomie modyfikujemy swoje zachowania tak, aby potwierdzić owo wyobrażenie. Staje się to jedną z przyczyn spełniania się tych oczekiwań.
Atrakcyjność fizyczna jest silną determinantą sympatii i lubienia, obok podobieństwa, szczerości, częstości kontaktów i innych. Odgrywa ważną rolę zwłaszcza w początkowych fazach tworzenia się związków. Dotyczy to miłości, ale także przyjaźni.

Podsumowując …

W tym wypadku cóż można dodać. Nie zawsze możemy wpłynąć na nasz wygląd. Sam nie jestem zwolennikiem różnego rodzaju modyfikacji ciała. Uważam, że powiedzenie: “Każda potwora znajdzie swojego amatora” jest jak najbardziej prawdziwe. Właśnie poprzez te wydawałoby się wady urody jesteś wyjątkowa. Tutaj mi się przypomina fragment książki którą gorąco polecam który to chyba podsumuje:

[…]Gdy podrośniesz i staniesz się młodzieńcem, będziesz się rozglądać za pięknymi dziewczętami. Nie spiesz się, by swój los wiązać z nimi. W sąsiednim sadzie dorasta dziewczynka, na razie cała w piegach, na razie nie piękna – ale tylko na razie. Kiedyś dostrzeżesz, jak ukradkiem śledzi twoje kroki. Lecz ty się nie śmiej i nie drwij z niej ani nie przeganiaj, gdy czerwieniąc się ze wstydu, podejdzie do ciebie, żeby odciągnąć cię od dojrzałej kobiety. Trzy wiosny przeminą i dziewczynka z sąsiedztwa przemieni się w urodziwą dziewczynę. Pewnego razu spojrzysz na nią i miłość zapłonie w tobie. Szczęśliwy będziesz z nią.[..]

Cytat z książki: Władimir Megre Anastazja tom 5 – matka ziemia.

Odważna sesja zdjęciowa 30+

Odważna sesja zdjęciowa dla kobiety 30+ to wyjątkowe zdjęcia dla wyjątkowej osoby którą jesteś TY. 30 lat to piękny czas. Czas który warto uwiecznić na pięknych zdjęciach.

Trzydziestka to moment, w którym wiele kobiet po raz pierwszy czuje się dojrzałymi kobietami. Dla jednych pożegnanie z “dwójką z przodu” jest jak rozstanie z wakacyjną miłością sprzed 20 lat, gdy kolonie dobiegły końca. Dla innych to poczucie ulgi, że w końcu metryka zgadza się z mentalnością – czas między 25. a 30. rokiem życia to dogasająca faza pierwszej młodości, z którą nie zawsze wiadomo co zrobić…

Odważna sesja zdjęciowa 30+
Odważna sesja zdjęciowa 30+

Mam 30 lat i jestem dziewicą

Tak jestem dziewicą. Nie, nie jestem cnotką. Chociaż kilku facetów, którym odmówiłam, tak mnie nazwało. Pewnie zastanawiasz się, jak to w ogóle możliwe? Ja też się nad tym zastanawiam. Trudno mi powiedzieć o sobie, że jestem ładna, atrakcyjna czy seksowna. Nie lubię swoich piersi ale nogi mam ok. Do czego zmierzam? Nie jestem brzydulą, która odstrasza mężczyzn. Słyszałam wiele komplementów na swój temat. W liceum raz nawet zostałam królową balu. Ale poza tym nie byłam super popularna. Zupełnie przeciętna, chociaż nauka przychodziła mi z łatwością, co odzwierciedlały oceny. Ale żadnym typem kujonki. Na tamtym etapie nie ciągnęło mnie do chłopaków. Skupiałam się na nauce, chciałam zdać dobrze maturę i pójść na studia. Wybrałam Pedagogikę wieku dziecięcego. Lubię dzieci, od kiedy pamiętam chciałam być nauczycielką. Ale jak się łatwo domyślić, na tym kierunku facetów jest jak na lekarstwo. Moje dwie najlepsze przyjaciółki, jeszcze z czasów podstawówki, w tym właśnie okresie poznały swoje pierwsze miłości. Przeżywałam je wraz z nimi. Kibicowałam im i trochę zazdrościłam. Obie uprawiały seks przed 23 rokiem życia i poznałam ich doświadczenia z pierwszej ręki. Z najdrobniejszymi szczegółami. […]

Mam 30 lat i ...
Mam 30 lat i …

Szukam rycerza na białym koniu

Tomka poznałam w klubie. Poszliśmy babską paczką na urodziny koleżanki. On bawił się ze swoją ekipą. Tańczyliśmy obok siebie, później gadaliśmy przy barze. Podobał mi się. Zaczęliśmy się umawiać. Miałam wtedy 24 lat i marzyłam o wielkiej miłości. Wszystko do tego zmierzało. Spędzaliśmy ze sobą mnóstwo czasu. Był starszy ode mnie o 2 lata i dość szybko nasze randki stawały się bardziej intymne. Skończyłam studia, szukałam pracy. Wraz z koleżanką wynajęłyśmy mieszkanie. Tam mieliśmy swoje gniazdko: całowaliśmy się i pieściliśmy. Ale nigdy nie uprawialiśmy seksu. Chciałam poczekać na właściwy moment. On nie naciskał. Miał już doświadczenie w tych sprawach i mówił, że rozumie, że muszę być gotowa. I chociaż było między nami cudownie, brakowało mi odwagi. Bałam się, że zajdę w ciążę, która skomplikowałaby mi pracę na samym starcie. Bałam się pokazać mu nago, bo wstydziłam się swoich małych piersi i miałam trochę tłuszczu na brzuchu. Bałam się, że nie będę wiedziała co i jak zrobić.

Czy każdy musi mieć tą swoją drugą połówkę?

Samotność nie wydaje się być dobrym towarzystwem. Człowiek nie został stworzony do tego by być samotny. “Nie jest dobrze – powiedział Bóg – żeby człowiek był sam”. Dlatego właśnie stworzył Ewę. Ponieważ widział, że człowiek pozostawiony sam bez drugiego człowieka marnieje.

Dotyczy to zarówno kobiet jak i mężczyzn. Fajny jest czas zabawy, zachwytem – jestem osoba pełnoletnią. Poznawania świata. Tego i tego wirtualnego też. Jednak zawsze jestem gorącym zwolennikiem utrzymywania relacji międzyludzkich.

Czy każdy musi mieć tą swoją drugą połówkę?
Czy każdy musi mieć tą swoją drugą połówkę?
[Człowiek] szuka miłości, bo w głębi serca wie, że tylko miłość może uczynić go szczęśliwym.

Źródło: Jan Paweł II – homilia w czasie mszy św., Sopot, 5 czerwca 1999.

Warto być otwartym na innych ludzi. Nie chować się, za telefonem. Komputerem. Tabletem. Nie uciekać w seriale. Żyć swoim nie powtarzalnym życiem. Nie czyimś choćby wydawało się bardziej idealne od naszego.

Odważna sesja zdjęciowa 30+

Ponieważ dla niektórych kobiet ta tytułowa śmiałość i odwaga to to, że staną przed obcym facetem nago lub prawie nago te kwestie staramy się zawsze traktować delikatnie. Co najważniejsze świetnie sprawdza się to, że staramy się przed sesją uzgodnić jak najwięcej szczegółów. Doskonałym sposobem na to jest moja prośba o wybranie zdjęć które danej kobiecie się podobają. Zdjęć które dla mnie będą wskazówką jaka granicę sesji wyznacza dana kobieta. Dlatego nie ma nieprzyjemnych zaskoczeń. Ponieważ praktycznie wszystko wcześniej jest ustalone.

Szanuje moje klientki – zdjęcia wysłane do mnie jak i zdjęcia które wykonuje podczas sesji są wyłącznie własnością klientki.

Gdzie leży granica między dobrym smakiem, a czymś czego staram się unikać? To trudne pytanie ponieważ każdy ma tą swoją granicę ustalona indywidualnie. Co najważniejsze wynika to z wielu czynników: wychowania, kodu kulturowego, środowiska i wielu jeszcze innych. Ponieważ każdy ma ta granicę – ja to szanuję. Ponieważ jednak i ja jako twórca ustaliłem sobie pewne granice, dlatego pracę które tworzę nie przekraczają tego co założyłem.

Nie wszystkie słowa trzeba zawsze wypowiedzieć ...
Nie wszystkie słowa trzeba zawsze wypowiedzieć …
Tekst powstał na przykładzie zamieszczonego na stronie artykułu: https://www.cosmopolitan.pl/milosc-seks/11369/wlasnie-skonczylam-30-lat-i-wciaz-jestem-dziewica

Lubimy żyć złudzeniami?

wpis w: Moje przemyślenia | 0

Czy lubimy żyć złudzeniami? Tak jest to bardzo fajne. Jednak często lądowanie jest bardzo bolesne czy na pewno warto?

Dlaczego udajemy?

Wydaje się, że serwisy takie jak Instagram czy też Facebook nie maja wpływu na nasze życie. Rzeczywiście tak jest jeżeli nasze wizyty tam są równie częste jak wizyty w bibliotece, muzeum czy chociażby w teatrze. W związku z tym, że prawie zawsze tak nie jest to warto się zastanowić czy przypadkiem nie jest to nasz problem.

Socjalmedia takie jak Instagram czy Facebook porównałbym do narkotyku. W małych ilościach dają zadowolenie, przyjemność. W większych … śmierć.

Lubimy żyć złudzeniami?
Lubimy żyć złudzeniami?

Z pewnością uważasz, że przesadzam. Ponieważ jednak od kilku miesięcy staram się być z daleka od social mediów i dlatego zauważam różnicę.

Kogo udajesz?

Godnym uwagi jest fakt, że większość ludzi próbuje udawać kogoś kim nie jest:

Specjalizujemy się teraz w udawaniu. Udawaniu, że jak ktoś kupi szminkę za 20 dolarów to będzie piękniejszy, jak się popsika zapachem za cztery stówy to wszystkie kobiety będą jego, albo jak kupi auto za 100 tys. to jego życie nabierze sensu. Nie. Nadal będzie chujowe, tylko w innym samochodzie. Pokolenie Ikea https://pokolenieikea.com/2019/04/08/dlaczego-nie-wierze-w-metoo/#more-4010

Kim jesteś?
Kim jesteś?

W zależności od potrzeby potrafimy udawać kogoś innego. Niestety jak to z kłamstwem bywa wcześniej czy później zapętlamy się. Tracimy poczucie co było prawdą, a co kłamstwem.

Lubimy żyć złudzeniami – czy marzeniami?

Złudzenia są wtedy jeżeli wierzymy, że ktoś ma cudowne życie. W większości wypadków wcale tak nie jest. Influencer pokazuje nam przecież tylko co jest fajne. Często nawet jak nie jest to fajne to wciskając nam kłamstwo udaje, że jest dobrze.

Influencer - Lubimy żyć złudzeniami?
Influencer – Lubimy żyć złudzeniami?

Marzenia są piękną rzeczą. Dlaczego masz nie mieć marzeń?

Kto przestaje marzyć ten już nie żyje.

Przede wszystkim miej marzenia, ale też realizuj marzenia. Niewątpliwie warto zajrzeć do mojego artykułu o realizacji marzeń: https://nocposlubna.pl/mam-marzenie-ale-boje-sie-go-spelnic/

Spełniaj marzenia
Spełniaj marzenia

Akt fotografia artystyczna

Akt fotografia artystyczna to bardziej wyrafinowany typ fotografii. Fotografia opierająca się na pokazaniu ludzkiego ciała w niecodzienny sposób. OK tylko co w dobie Instagrama można nazwać niecodziennością?

Instagramowe marzenia

Instagram stał się miejscem marzeń dla wielu osób. Szczególnie kobiety wydają się łatwymi ofiarami dla słodziutkich profili społecznościowych na których pokazywane jest życie o jakim marzyły.

Zacznijmy jednak od definicji:

… Influencerem jest najczęściej osoba, która posiada bloga, vloga, konto na Youtubie, Snapchacie lub innym portalu społecznościowym, i może swoją opinią wpłynąć na grono co najmniej kilkuset osób.  – źródło: https://www.whitepress.pl/baza-wiedzy/275/kim-jest-influencer-po-zasiegach-i-charyzmie-ich-poznacie

Czyli obserwujemy osoby (jeżeli obserwujemy) które generalnie reklamują nam rzeczy na które często nie zwrócilibyśmy uwagi. Przecież podstawowo prawo sprzedaży mówi, że rzeczy które się dobrze sprzedają nie potrzebują reklamy. Dopiero jak coś jest słabe i nie oczywiste, takiej reklamy wymaga.

influencerka
influencerka

Co jednak z tymi którzy uwierzyli, że można wieść taki tryb życia. Tych jest niestety coraz więcej. Ludzi którzy uwierzyli w coś czego nie ma. Nawet największe gwiazdy instagrama coraz częściej pokazują prawdę. Takie życie jest złudne. Chociaż …

Marzenia się spełniają

Owszem jest to miejsce gdzie można zobaczyć zdjęcia znanych skądinąd osób które spokojnie można zaliczyć do kategorii akt czy nawet akt fotografia artystyczna są to jednak raczej wyjątki. Przykładem niech będą zdjęcia z profilu Kasi Dziurskiej:

Kasia Dziurska
Kasia Dziurska

Szczególnie zdjęcia z kłodą uważam za jedno z ciekawszych ujęć które miałem okazję zobaczyć w tym roku. Bez wątpienia wysportowana kobieta, prezentująca swoje wygimnastykowane ciało w niecodzienny sposób robi na prawdę wrażenie. Sam pomysł na zdjęcie uważam za świetny.

Nie oszukujmy się jednak za takim zdjęciem nie stoi znajoma której tata czy też mąż kupił nowy aparat czy też zdjęcie nie zostało wykonane przez przypadkowego przechodnia z wykorzystaniem telefonu. Takie cuda to tylko w pewnej firmie telefonicznej bywały. Jeszcze niech mi ktoś powie, że to zwykła dziewczyna jakich setki na ulicy zrobiła sobie fotkę. Nie znam historii powstania zdjęcia ale patrząc na nie napiszę wprost:

Tak niestety nie jest. Dlaczego tak uważam? Proszę bardzo:

  1. Dziewczyna na zdjęciu – Katarzyna Dziurska – nie wygląda na amatorkę. Kim jest Kasia Diurska nie wiem dokładnie i w sumie mnie to raczej nie interesuje. Po kilku zdjęciach jakie znalazłem w internecie rozumiem, że na pewno trenuje swoje ciało. Czy jest instruktorką fitness czy tancerką nie jest to dla mnie istotne. Na pewno nie jest dziewczyna która w gimnazjum cały czas przynosiła zwolnienie z w-fu.
  2. Zdjęcie jest dobrze wykadrowane i przemyślane. Owszem trafia se ślepej kurze ziarnko ale kto robił takie zdjęcia to doskonale wie, że czasem z trzystu to jedno się tylko nadawało. Dzięki temu jest świetne.
  3. Doświetlenie ciała jak dla mnie wskazuje na użycie przynajmniej jednej lampy błyskowej lub blendy – widać to po cieniu pod kłodą po lewej stronie. Skoro tam był cień światło słoneczne musiało padać od góry więc postać fotografowana powinna też być ukryta w cieniu. Nie jest więc musiało być użyte dodatkowe światło zza pleców fotografa. Osobiście obstawiałbym użycie softboksa który spowodował zmiękczenie światła.
  4. Patrząc na oświetloną twarz i pupę modelki wydaje mi się ze źródło światła – lampa błyskowa z softboksem było po lewej stronie. Światło słoneczne padało na wprost bardziej z prawej strony.
  5. Nad takimi zdjęciami zwykle pracuje cała ekipa. Zdarza się że takie zdjęcia powstają kiedy jest na planie tylko fotograf i modelka ale to już wymaga pracy fotografa w roli oświetleniowca, stylisty itp.

Takie zdjęcia to zwykle ciężka praca zarówno modelki (tak wyrzeźbić ciało) jak i całej ekipy pracującej przy sesji zdjęciowej.

Fotografia artystyczna

Już z samej nazwy wynika, że została włożona praca w powstanie takiego dzieła. Ta praca to nie namówienie koleżanki do tego by się rozebrała przed obiektywem ta praca to przede wszystkim wykorzystanie wiedzy i umiejętności z dziedziny fotografii, operowania światłem. Ciało ludzkie w samo w sobie jest cudem. Zachwyca swoją budową, często nie powtarzalnością. O ile ciało męskie często wydaje się być krzywe kanciaste, pełne ostrych krawędzi to ciało kobiety jest pełne miękkości, delikatności, krągłości które przy odpowiednim oświetleniu tak bardzo staja się zmysłowe, pełne kobiecego ciepła.

Akt fotografia artystyczna
Akt fotografia artystyczna – fotografia autora

Zapraszamy na sesje fotografii artystycznej aktu. Jeżeli poszukujesz zdjęć które mogłyby być inspiracją do Twojej sesji zajrzyj tutaj: https://fotografiaintymna.wordpress.com/2017/01/08/sesja-studio-czarne/ lub też tutaj: https://fotografiaintymna.wordpress.com/2017/01/09/sesja-studio-biale/ znajdziesz tutaj wiele zdjęć.

Zapraszamy.